Rosalie & Endric Calago (Filipijnen)

In de Filipijnen waren Rosalie Calago & Endric Calago beide lokaal actief in sociale organisaties op het eiland Negros. Rosalie was lokale gezondheidswerker, verbonden aan het Council for Health and Development en streed voor toegankelijke gezondheidszorg in haar streek. Endric was ondervoorzitter van een lokale boerenvakbond en streed voor minimumvoorzieningen voor de landarbeiders, die onder barre omstandigheden werken voor grootgrondbezitters. Op 25 mei 2015 werden zij beide neergeschoten in hun woonst, waarna deze in brand werd gestoken. Rosalie werd 45 jaar, Endric werd 47 jaar. Ze laten een dochter van 16 jaar achter.

Rosalie “Saling” Calago (45 jaar) was lokaal gezondheidsactiviste, verbonden aan het Council for Health and Development (CHD) . Ze werkte als Commity Health Worker in haar regio, en verleende zo basisgezondheidszorg aan een deel van de bevolking die er nooit toegang tot had. Daarnaast was ze ook reporter voor lokale radioprogramma's. Rosalie Calago liep als gezondheidsactiviste voorop in de strijd voor toegankelijke gezondheidszorg voor de Filipijnse bevolking. Door het huidige systeem in de Filipijnen, waarbij een groot deel van de bevolking enkel in de hoogste nood een medisch onderzoek laat uitvoeren, is dit geen vanzelfsprekendheid. Toegankelijke gezondheidszorg is één van de pijlers van Sociale Bescherming.

Endric “Bayoto” Calago (47 jaar) was ondervoorzitter van de lokale afdeling van de Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP), een organisatie die de belangen van boeren in de Filipijnen verdedigt. Hij was ook verkozen lid van de barangayraad, één van de lokale bestuursniveau's. Endric Colago was als lid van KMP, een boerenvakbond, actief bezig met thema's zoals landeloze boeren, boeren die als landarbeiders werken en landherverdeling. Vooral landeloze boeren, die in dienst van een grootgrondbezitter werken, vallen volledig buiten pensioensystemen.

Het koppel betaalde hun engagement met hun leven. Op 24 mei 2015 werden Rosalie Calago en Endric Calago neergeschoten in hun woning te Sitio Bantayan, Barangay Tacpao, Guihulngan, Negros Oriental. Hun huis werd vervolgens in brand gestoken om sporen van de moord te wissen. De daders worden vermoed deel uit te maken van het 11th Infantry Batallion van het Filipijnse leger, maar het onderzoek blijft voorlopig zonder conclusies.

Sociale activisten zoals de Calago's zijn noodzakelijk in het uitbouwen van een systeem van Sociale Bescherming in de Filipijnen. Een systeem waarin de hele bevolking toegang heeft tot gezondheidszorg, waarbij ze kunnen werken in goede omstandigheden op het land en op de werkvloer, waarbij een pensioen en moederschapsverlof gegarandeerd zijn voor iedereen, is volgens ons een grote stap vooruit in het welzijn van de bevolking. Maar net de burgers die strijden voor deze concrete punten, worden het slachtoffer van gewelddadige repressie.

Wij willen dan ook onze bezorgdheid uitdrukken over het uitblijven van rechtvaardigheid bij deze moord. We vragen dat er een grondig onderzoek komt, waarbij alle pistes worden onderzocht die kunnen leiden naar de werkelijke daders van deze laffe moord. Daarnaast stellen we ons vragen bij de vele gevallen van standrechtelijke moorden (Extrajudicial Killings) die recent plaatsvonden op activisten en gewone burgers, zowel in het kader van de “War on Drugs” als erbuiten.

Wat kan je doen?