Landconflict eist tientallen levens in het rechtse Honduras van Lobo

picture victims Bajo Aguan

Sinds de staatsgreep in Honduras in 2009 waarbij de democratisch verkozen Zelaya verdreven werd, is de situatie in Honduras gespannen. Mensenrechtenschendingen en repressie vieren hoogtij onder de rechtse regering van Profirio Lobo.

In het Noordoosten van het land, in Bajo Aguán, heerst sinds eind 2009 een landconflict. Sinds december 2010 wordt het gebied bezet door militairen die eerder de grootgrondbezitters beschermen dan de boerengemeenschappen.  Sinds eind 2009 werden 48 boeren vermoord, een journalist en zijn vriendin.

Drie grootgrondbezitters Miguel Facussé, Reynaldo Canales en René Morales hebben grote stukken grond in handen die eigenlijk bedoeld waren voor landhervorming. De stukken land waar het om gaat zijn eigendom van het Instituut voor Landhervorming. In de jaren tachtig werd het gebied afgestaan aan het beruchte militaire trainingskamp CREM, waar Amerikaanse militairen contrarebellen klaarstoomden tegen de guerrilla’s van Nicaragua, El Salvador en Guatemala. Deze gebieden, de meest vruchtbare van het land, waren ook jarenlang bezit van de Standard Fruit Company die er bananen teelde. Het bedrijf trok zich terug in de jaren '90, en Facussé kon een deel van het gebied bemachtigen voor ananasplantages. Momenteel wordt de grond gebruikt voor de teelt van Afrikaanse palm, nodig voor palmolie die gebruikt wordt voor cosmetica, voeding en brandstof. Terwijl hij de beste gronden inpalmt voor de teelt van deze exportgewassen, moet Honduras steeds meer rijst, maïs en bonen invoeren.

President Lobo beloofde na de staatsgreep werk te maken van de landhervormingen, de grond van Facussé op te kopen en te herverdelen onder de boeren. Facussé weigert echter de verkopen aan de voorgestelde prijs en blijft met zijn privémilities ongestraft terreur zaaien. De regering neemt geen initiatieven om het conflict op te lossen.

Op 28, 29 en 30 mei werd een Internationale 'Audiencia Publica' (volkshoorzitting) georganiseerd met afgevaardigden van 12 landen van Latijns-Amerika en Europa. Uit Europa waren organisaties als Cifca, FIAN, FIDH aanwezig. Hun eisen zijn de dringende noodzaak aan het uitvoeren van de landhervorming, zoals ingeschreven in het Nationale Ontwikkelingsplan. Daarnaast vraagt ze aan de Europese Unie om het Associatieakkoord niet te ondertekenen, en alle militaire steun aan Honduras stop te zetten, net als de financiering van bedrijven of instellingen die mensenrechten schenden.

(*Volgens de wet op landhervorming mogen in Honduras landeigenaars maximum 300 hectaren bezitten, maar sommigen in dit gebied bezitten tot 20.000 hectaren)

Bron: intal.be