ACV reisgroep roept op voor Stop the Killings!

Wie denkt dat het politieke klimaat in de Filippijnen wat meer richting democratie opgeschoven is in 2008 heeft het goed fout. Intimidaties, ontvoeringen, martelingen en moorden van en op politieke dissidenten zijn helaas nog steeds schering en inslag. Wel is het zo dat het regime van Arroyo het geweer van schouder heeft veranderd. Vooral naar het einde van vorig jaar toe werd door tal van organisaties immers aanzienlijke internationale druk ontwikkeld die de Filippijnse regering bepaald niet lekker zat. Ook de succesvolle fakkelwake vorig jaar in het kader van de campagne Stop The Killings in Brussel bleef niet onopgemerkt in Manilla.

Wellicht vanuit een zeker commercieel-economisch opportunisme bleef het de eerste maanden van dit jaar relatief rustig, althans naar Filippijnse maatstaven. Het bleek spijtig genoeg niet meer dan de stilte voor de storm te zijn. Arroyo's schrikbewind besloot het vanwege de internationale verontwaardiging namelijk over een andere boeg te gooien: mensenrechtenactivisten of vakbondsleiders worden nu niet meer brutaal op straat afgeknald maar in het grootste geheim ontvoerd om nooit meer teruggevonden te worden. Zo wordt het uiteraard stukken moeilijker om aan te tonen wie er nu precies achter deze ontvoeringen zit, laat staan te bewijzen dat de vermisten ook daadwerkelijk vermoord werden door het leger of de geheime diensten.

Deze ontvoeringspraktijken hebben hun macabere effect niet gemist: net door de aanhoudende intimidaties, de knagende onzekerheid omtrent de vermisten, de folterpraktijken en de manifeste aanwezigheid en controles van het leger is een hele samenleving verkrampt door angst. Het resultaat is een waar klimaat van terreur waarin het voor sociale organisaties quasi onmogelijk geworden is zich op een normale manier te organiseren.

Degenen die hun nek toch durven uitsteken lopen voortdurend het risico opgepakt, gefolterd of koudweg vermoord te worden. Het levert een vakbond op die in zijn dagelijkse praktijk enkel nog via boodschappers en codetaal durft te communiceren, met leiders die zich absoluut niet meer in het openbaar kunnen vertonen en werknemers die doodsbenauwd de toekomst tegemoet zien.

Redenen te over dus om ook dit jaar de schouders onder de campagne Stop The Killings te zetten.

Namens de reisgroep van secretarissen en militanten van het ACV
Tine van Rompuy, Marie-Paul Bické, Koen Dereymaeker, Martine Vanwesemael, Hugo van Dorpe, Maaike Fobelets, Michael Vandenbroucke en Sven Descheemaeker,

Filippijnen - 1 november 2008