Filippijnse vakbond dient klacht in bij Internationale Arbeidsorganisatie

De Filippijnse vakbondskoepel Kilusang Mayo Uno (KMU) diende vorige week een klacht in bij de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) in Genève. De klacht is gericht tegen de Filippijnse regering en gaat over de moorden op 64 leiders, leden en supporters van vakbonden. Naast de moorden bevat de klacht andere schendingen van vakbondrechten zoals ontvoeringen, intimidatie, militarisering van werkplaatsen en illegale arrestaties. De klacht zal behandeld worden door het Comité over de Vijheid van Vereniging van de IAO. De lezing van de klacht maakt zeer goed duidelijk dat de Filippijnse regering een klimaat creeërt dat de organisatie van vakbonden sterk tegenwerkt. Dit is in strijd is met de Conventies over de vrijheid van vereniging en over het recht op organisatie en collectieve onderhandelingen (conventies nr. 87 en nr. 98). De meest gekende moordpartij die in de klacht geciteerd wordt, is het Hacienda Luicita-bloedbad, waar zeven mensen werden doodgeschoten tijdens het uiteendrijven van het stakingspiket. Verder worden ook de moorden vernoemd van Diosdado Fortuna, voorzitter van de vakbond van Nestlé Cabuyao, Ricardo Ramos, voorzitter van de vakbond van de Central Azucarera de Tarlac en Edwin Barganento, Mario Fernandez en Manual Batolina, leiders van de National Federation of Suger Workers (NFSW-KMU). KMU Secretaris-generaal Joel Maglunsod verklaarde bij het indienen van de klacht dat er een zeer sterke toename van schendingen van mensenrechten en vakbondsrechten is sinds Gloria Macapagal-Arroyo aan de macht kwam. “64 leiders, leden en supporters van vakbonden werden vermoord, de meeste van hen waren lid van de KMU. Deze 64 zijn actief in vakbonden, ze zijn maar een fractie van de 750 politieke moorden onder het presidentsperiode van Gloria Macapagal-Arroyo.” “Wij geloven dat dit een bewuste politiek is om te voorkomen dat werknemers opkomen voor hun rechten en strijden voor hogere lonen en betere levensvoorwaarden. We hopen dat we door internationale druk de schendingen van mensenrechten en vakbondsrechten kunnen doen stoppen en Arroyo’s valse “bezorgdheid voor mensenrechten” kunnen ontmaskeren.” aldus nog Maglunsod. *Over de Internationale Arbeidsorganisatie De Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) is het gespecialiseerde agentschap van de Verenigde Naties voor de promotie van sociale rechtvaardigheid en internationaal erkende mensenrechten en arbeidsrechten. Het is opgericht in 1919 en het is het enige belangrijke overblijfsel van het Verdrag van Versailles, dat aan de basis lag van de Volkerenbond. In 1946 werd de IAO het eerste gespecialiseerde agentschap van de Verenigde Naties. De IAO formuleert internationale arbeidsnormen in de vorm van Conventies en Aanbevelingen die minimale normen vastleggen over vrijheid van vereniging, het recht om te organiseren, collectief onderhandelen, afschaffing van kinderarbeid, gelijke kansen en gelijke behandeling en andere arbeidsgebonden normen. De organen van de IAO zijn op tripartite basis samengesteld uit vertegenwoordigers van werknemers, werkgevers en van regeringen. Het Comité over de Vrijheid van Vereniging is een tripartite orgaan dat de klachten onderzoekt over schendingen van de vrijheid van vereniging. Website: www.ilo.org