"Shameful, beschamend, honteux!": Tine van Rompuy (LBC) aan het woord

Op 10 december 2008 was er onze actie Stop the Killings. Op het einde van deze protestactie, luisterden we aandachtig naar Tine van Rompuy (LBC). Hieronder vind je haar speech. Vrienden, Ik spreek hier vandaag namens de organisatie Stop the Killings. Vandaag is er in de Filippijnen geen reden tot het vieren van de 60ste verjaardag van de mensenrechtendag. Integendeel. Aartsbisschop Angel Lagdameo, van de invloedrijke Catholic Bishops Conference of the Philippines, noemde de mensenrechtendag “een dag van schaamte en verlegenheid”. Sinds Arroyo in 2001 presidente werd, telde de mensenrechtenorganisatie Karapatan 977 politieke moorden en 201 verdwijningen. Luna Mila werd vorige week vermoord. Ze is al de 8ste journaliste die dit jaar werd vermoord. Shameful, beschamend, honteux. Vorige maand was ik samen met 7 andere ACV syndicalisten op solidariteitsbezoek in de Filippijnen. We spraken met de immigranten suikerrietkappers op het eiland Negros die hard labeuren voor 1,5 euro per dag. Hartverscheurend was het toen ik sprak met Janette, de weduwe van Armando Dolorosa en vakbondsleider van de suikerrietarbeiders. Hij werd namelijk vermoord door 23 kogels op 6 juni dit jaar. En Marian, de vice-voorzitster van de vakbond, toonde hoe ze doodsbedreigingen per sms kreeg. Shameful, beschamend, honteux. Ik vat onze reis in één woord samen: repressie, repressie en repressie. Nieuw is dat naast de moorden ook tientallen vakbondsleiders én hun advocaten vandaag worden gevangen gezet op basis van valse beschuldigingen van terrorisme en moord. De Amerikaanse “War on Terror” is alomtegenwoordig. Zijn wij hier dan allemaal terroristen? In Guatemala bestaat er geen sperperiode voor geweld tegen de vakbond : onvoeringen, aanslagen, met geweld binnendringen in de huizen van vakbondsmilitanten en –organsiaties zijn schering en inslag. In vergelijking met vorig jaar is het aantal vermoorde syndicalisten in 2008 verdubbeld van 4 naar 8. Onder hen Miguel Angel Ramirez Enrique, vermoord op 2 maart 2008. Syndicalisten worden geïntimideerd en bedreigd met de dood. De werkgevers gaan over tot willekeurige afdankingen of gedwongen verplaatsingen van toekomstige vakbondsleiders die de oprichting van een vakbond voorbereiden. Niet enkel de regeringen hebben een verantwoordelijkheid in het doen naleven van de mensenrechten. Ook de werkgevers hebben soms een verpletterende verantwoordelijkheid. Ziehier, volgens het International Labour Rights Forum, 5 voorbeelden van slechte werkgevers in grote multinationale ondernemingen. Vooreerst Nestlé (met geweldplegingen in de Filippijnen, Colombia, Peru, Rusland en Pakistan), Dole (schending van vakbondsrechten in de Filippijnen, Costa Rica en Colombia), Del Monte (in Guatemala en de Filippijnen), Russell (schending van werknemersrechten in Honduras en Oezbekistan) en tenslotte Wal-Mart (in de Verenigde Staten, Canada, de Filippijnen en Cambodja). Met 39 moorden op syndicale leiders in 2007 scoort Colombia cynisch genoeg het beste. Hoewel het aantal moorden er verminderd is, nemen andere vormen van geweld en intimidatie toe. Mag ik u voorstellen Matiz Munoz Gustavo, oud vakbondsleider aan de universiteit van Quindio in Colombia. Ook hij werd gemarteld door militairen. Het is hij die voor ons het kunstwerk maakte dat zal tentoongesteld worden in het Internationaal Vakverbond. Ik heb dan ook de eer dit kunstwerk nu te mogen onthullen. Ik citeer hem :”De artistieke expressie op zich is een vorm van verzet tegen de oorlog en het geweld. Ze verzet zich tegen de pacificatie die ons het zwijgen oplegt en die weigert de vele slachtoffers te zien die vermoord worden. Als je bij het bekijken van dit werk dat de vele slachtoffers van deze massamoorden aanklaagt, je solidariteit wil betuigen, dan wordt dit een lévend werk, een werk met een boodschap, een werk dat eer betoont aan de vele slachtoffers.” Dit kunstwerk is nog niet af. Alvorens het te overhandigen aan Cissé Manounata van het Internationaal Vakverbond worden jullie nu uitgenodigd om jullie kogel te deponeren in de gleuf onderaan het kunstwerk. Alleen dan is het écht een kunstwerk tegen de moorden. Mag ik jullie dan ook vragen nu jullie kogel te komen afgeven. Tegelijkertijd vragen we je financiële steun voor de organisatie van deze betoging. Stop the Killings! Justice Now! 10 december 2008