Toespraak op de Mensenrechtenbetoging van 10 december 2007 te Brussel

Vrienden.

De film van het massacre van de Hacienda Luisita in november 2004 is weerzinwekkend. Het Filippijnse leger hakt brutaal in op de staking van de suikerrietarbeiders. 7 arbeiders worden gedood.

Dit jaar in mei was ik op bezoek bij de familieleden van deze suikerrietarbeiders. Gewone mannen en vrouwen, moeders en vaders, ooms en tantes die nog steeds emotioneel zéér aangedaan waren. Ze vertrouwden me evenwel toe dat ze met hun volle gewicht hun gesneuvelden en martelaren, hun zoons en dochters bleven steunen.

Ik ontmoette de broer van Roberto Ramos, arbeidersleider van de Haciendastaking en vermoord op 25 oktober 2005. Roberto was een held, een echte Don Quichotte want hij slaagde erin door de staking 3 tot 10.000 peso‘s te geven aan elke arme familie van de Hacienda Luisita.

Inmiddels, sinds 2007 is het moorden in de Filippijnen fel geminderd. Terwijl vorige jaar méér dan 200 burgers werden vermoord telt de mensenrechtenorganisatie Karapatan dit jaar 69 vermoorde burgers en 26 personen die ontvoerd zijn.

Vrienden, wij blijven strijden tegen elke moord. Maar weet dat onze acties niet voor niets geweest zijn. Onze Filippijnse vrienden vragen ons maar één ding : doe verder, continuons le combat.

Vorig jaar dank zij de internationale druk, dank zij onze vorige actie toen we met 1000 waren om te protesteren voor de Filippijnse ambassade, dank zij het rapport Alston van de Verenigde Naties waarbij bewezen werd dat in de helft van de gevallen de militairen verantwoordelijk zijn voor de politieke moorden, dank zij ook de binnenlandse Melo commissie, zijn de moorden in de Filippijnen geminderd !

Ik wil nog jullie aandacht vestigen op een andere belangrijke zaak. Op de Internationale Arbeidsconferentie (IAO) in Genève van juni 2007 is het mede dankzij onze Internationale Vakbond dat presidente Arroyo geconfronteerd werd met de dwingende vraag een internationale onderzoeksmissie te aanvaarden. Maar nu 6 maanden later doet Arroyo nog steeds of haar neus bloedt. In plaats van samenwerking te aanvaarden met de IAO kiest zij ervoor geen teken van leven nog te geven. Zo probeert ze een nieuwe confrontatie op de volgende conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie te ontlopen. Het is weerzinwekkend op die manier het leven van strijdende mensen in gevaar te brengen, mensen die vechten voor een betere wereld. Vandaag op de Internationale Mensenrechtendag eist onze organisatie Stop The Killings in the Philippines dat Arroyo onverwijld deze internationale onderzoeksmissie van de IAO toelaat!

Enkele dagen geleden, op Sinterklaasdag 6 december ll. publiceerde het Childrens Rehabiliation Center in de Filippijnen het volgende adembenemende rapport. Unicef, de Kinderorganisatie van de Verenigde Naties bundelde 800 incidenten waarbij de laatste jaren niet minder dan 215.233 kinderen emotioneel betrokken waren. 58 kinderen werden de voorbije jaren gedood, 40 fysiek verminkt, 17 gemarteld, 10 ontvoerd, 3 verkracht door de militairen. Kan dit nog erger? Kan dit nog erger?

Op 2 april 2007 werd Dan-Dan Quillano vermoord tesamen met z‘n moeder. Dan-Dan was 11 jaar, z‘n moeder Betty Quillano 37 jaar.

Ook het moorden op syndicalisten in de Filippijnen is in 2007 wel verminderd maar niet gestopt. Elke dode is er één teveel.

Op 9 augustus werd Romula Oda van de vakbond van de Pistons vermoord. De Pistons zijn de jeepneydrivers of taxichauffeurs op de Filippijnen en ze strijden tegen de verhoging van de olieprijzen. Ook de vakbonden hier in België zullen deze week zaterdag 15 december betogen tegen de verhoging van de olieprijzen. Europa-Azië zelfde strijd en we zullen zaterdag a.s. de dood van Romula Oda gedenken.

Zeer recent op 13 oktober ll werd Antonio Marcado, vakbondsverantwoordelijke van de National Federation of Sugar Workers vermoord. Deze vakbond vecht tegen de armoede en voor eerlijke suikerprijzen op wereldvlak. De laatste jaren werden verschillende verantwoordelijken van de National Federation of Sugar Workers vermoord. Kunnen we dit nog langer tolereren ?

Vandaag vernam ik via mail dat zaterdag ll 8 december de mensenrechtenadvocaat en vice burgermeester van de stad Dimasalang werd vermoord. Regolo Moran zou vandaag 10 december op de Mensenrechtendag in zijn stad een betoging organiseren voor de mensenrechten.

Zij doen juist hetzelfde werk als wij hier, maar ze bekopen het met hun leven.

Ter ere van in Regola Moran roepen wij dan ook: “Regola Moran: presente! Regola Moran: presentene !”

Vrienden, kameraden.
Genoeg is genoeg. Trop c‘est trop
Stop the killings. Justice Now. Justice now.
Nous continuons notre combat. Wij gaan door met de strijd.

Johan Fobelets namens www.stopthekillings.be

BijlageGrootte
PDF-pictogram 071210 toespraak namens stk.pdf0 bytes